Σήμερα για δυο ώρες, βρέθηκα στο Βελίδειο Συνεδριακό Κέντρο.
Αιτία, ο Διεθνής Διαγωνισμός Μουσικής Δωματίου που γίνεται κάθε χρόνο στα πλαίσια των Διεθνών Μουσικών Ημερών που διοργανώνει η ΔΕΘ.
Πλήθος νέων καλλιτεχνών από πολλές χώρες πήραν μέρος από τις 2 ως τις 5 Δεκεμβρίου και διακρίθηκαν. Σήμερα ήταν η ημέρα απονομής των βραβείων από την κριτική επιτροπή και η ευκαιρία για το κοινό που δεν παρακολούθησε τις προηγούμενες ημέρες (όπως εγώ) να απολαύσει τους νέους αυτούς ταλαντούχους καλλιτέχνες.
Ως εδώ πολύ καλά, κι εγώ με την ίδια διάθεση βρέθηκα εκεί ν ακούσω τα νέα αυτά παιδιά που βραβεύτηκαν, απ την Κίνα, τη Ρωσία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ελλάδα και αλλού...
Πρώτον ο χώρος που διέθεσε η ΔΕΘ ήταν άθλιος. Χώρος που συνήθως κόβουν τις πρωτοχρονιάτικες πίττες τους οι βουλευτές της Θεσσαλονίκης. Από ακουστική? Ασε καλύτερα να μη το σχολιάσω. Ακόμη και στο Βαφοπούλειο θα ήταν καλύτερα. Πάει αυτό.
Ο κόσμος (δυστυχώς πολύ λίγος) εκτός απ αυτούς που ήξεραν τι ήρθαν ν ακούσουν, ήρθαν και κάποιοι, δεν ξέρω αν τους έφεραν για δείξουν ότι έχουν κόσμο, οι οποίοι ούτε το κινητό τους δεν αποχωρίστηκαν, το οποίο χτυπούσε και απαντούσαν.
Κανείς απ τα μπριλλάντε μυαλά της ΔΕΘ δεν σκέφτηκε ότι θα πρεπε να ενημερώσουν πολύ εγκαίρως ότι ναι μεν τελειώνει ο διαγωνισμός στις 5/12 αλλά στις 6/12 θα βραβεύσουν τους νικητές του διαγωνισμού τους οποίους θα είχαμε την δυνατότητα να ακούσουμε κιόλας. Ένα δελτίο τύπου στα Ωδεία της πόλης νομίζω ότι ήταν αρκετό.
Ας μην γκρινιάζω περισσότερο. Προσπάθησα να ξεχάσω το χώρο στον οποίο βρέθηκα και αφοσιώθηκα στο να απολαύσω αυτά τα ταλαντούχα πλάσματα και πραγματικά τα κατάφερα…
16 σχόλια:
Αργησε η Γειτόνισα κάπως, αλλά τα ριξε διπλά τα ποστ.
Ευκαιρία μιά και κοιμούνται όλοι να κάνω σεφτέ και δώ.
Γιά να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω πολλά για την μουσική δωματίου.
Παλιότερα μάλιστα με έφερνε και μελαγχολία.
Στα γραφόμενα της οικοδέσποινας όμως, μπορώ να προσθέσω γιά ακόμη μιά προχειρότητα διοργάνωσης κατά τα συνηθισμένα.
Οταν δεν υπάρχουν celebrities και glamorous, όλα είναι τότε γιά τ ανάθεμα.
Ξέρεις ότι χαίρομαι ιδιαιτέρως όταν "σεφτάρεις"...(καινούργια λέξη???)
Οντως δεν είναι εύκολο είδος για τα αυτιά μας η μουσική δωματίου, αλλά υπάρχουν κάποια έργα που ακούγονται πολύ ευχάριστα.
Οσο για την τελευταία σου παράγραφο, πραγματικά το άκρον άωτον της προχειρότητας, εφ΄οσον δεν είναι ο Σγούρος πχ ή ο Καβάκος, αναφέρομαι σε "καραμπινάτα" ονόματα χωρίς να μου φταίνε αυτά καθ εαυτά...
καλησπέρα κ απο εμένα!.. Ειναι καλό να παραμερίζουμε τα δυσάρεστα (που δυστυχώς λιγο πολύ παντού τα βρίσκεις..) και να απολαμβάνουμε την ούσια κάθε πράγματος.. :))
roadartist
Καλησπέρα
Εχεις δίκιο, απλώς καμμιά φορά δεν μπορούμε να παρακάμψουμε το γεγονός ότι μερικά πράγματα γίνονται εντελώς τυχαία σ αυτόν τον τόπο...
Παραμένουμε θλιβεροί αρχοντοχωριάτες, δυστυχώς ψηφίζουμε ομοίους μας. Συνεπώς, υπάρχει ελπίδα να αλλάξει κάτι; Σαν τη γάτα που κυνηγάει την ουρά της περιστρεφόμαστε, ψάχνοντας λύση! Μερικά πράγματα δεν γίνονται απλώς τυχαία, γίνονται επίτηδες! Για να σε αποθαρρύνουν, για να επιστρέφεις στον καναπέ σου και να τρως ό,τι σου σερβίρουν! (απόψε έχω τις μαύρες μου)
Λωτοφάγε καλησπέρα,
Ολοι κατα καιρούς έχουμε τις μαύρες μας τι να κάνουμε, είναι κι αυτές μέσα στη ζωή, αρκεί να έρχονται σπανίως....
Αρκεί που εσύ απόλαυσες τη μουσική αγαπητή μου. Σίγουρα πολλοί ήρθαν για "κοινωνικούς" λόγους.
Ο/Η LocusPublicus είπε...
Αρκεί που εσύ απόλαυσες τη μουσική αγαπητή μου. Σίγουρα πολλοί ήρθαν για "κοινωνικούς" λόγους.
Παρ Δεκ 14, 09:35:00 πμ 2007
******
Αυτό ήθελα να γράψω, αλλά με πρόλαβε ο loc.
... και μια ... δεκάρα!!!
Που είσαι πόντικα!
locus
Μωρέ δεν είναι κρίμα, νέα παιδιά να έρχονται να διαγωνιστούν απ την άλλη άκρη που λέμε και να παίζουν σε άδειες αίθουσες, με ανύπαρκτη ακουστική? Είναι αποκαρδιωτικό! Ετσι κάνουν στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στη Ρωσία....τέλος πάντων.
Είμαστε χώρα ευρωπαϊκή εμείς δλδ?
*********
Καλώς τον γιατρό
τι να κάνω στεναχωριέμαι όταν έχει να κάνει με νέους ανθρώπους, σκέπτομαι τη μελέτη και το ζόρι που τράβηξαν για να εμφανιστούν μπροστά σε ένα κοινό που υποτίθεται ότι εκτιμάει την καλή μουσική (λέμε τώρα.....)
ο πόντικας ο έρμος ακόμα βουρλίζεται!!! Ελπίζουμε σύντομα να τον έχουμε πάλι κοντά μας!
Κι εγώ στεναχωριέμαι...
Αλλά είμαστε κάγκουροι - στο (σκατοκυριλέ) σχολείο της μεγάλης, στα 400 παιδάκια, ξερετε πόσα παιδάκια γράφτηκαν στο μάθημα (επιλογής αλλά τζάμπα) ορχηστρικής μουσικής?
6!
Καλό, ε?
Ο,τι και να κάνουν, απλώς τα όργανα να μάθουν να ξεχωρίζουν, ν'ακούσουν καμμιά κλασική μουσική, να δουν τι είναι οι νότες, κέρδος για τα παιδάκια... Αλλά οι γονείς θέλουν ξύλο!
:ΡΡΡΡΡ
ΥΓ- και στο θέατρο (παιδικό ή μη) όταν ακούω κινητό, ειδικά σε φάση με νέα παιδιά στη σκηνή που είναι κατακομπλαρισμένα, μου έρχεται να τους πνίξω τους ελληνάρες με τ'άντερά τους!
"στα 400 παιδάκια, ξερετε πόσα παιδάκια γράφτηκαν στο μάθημα (επιλογής αλλά τζάμπα) ορχηστρικής μουσικής?
6!"
*****
Aphro
πάλι καλά που βρέθηκαν κι αυτοί οι 6 γονέοι. Η μουσική παιδεία δεν έχει να κάνει μόνο με το σχολείο, κυρίως ξεκινά απ το σπίτι. Τα πρώτα ακούσματα των παιδιών βρίσκονται εκεί, στις επιλογές των γονιών...
κάνοντας το 14 σχόλιο θέλω να πιστευω ότι ξεφεύγω οριστικά από την κατάρα του 13 που με έχει στοιχειώσει τις τελευταίες μέρες
Θα επανέλθω με καυστικά σχόλια συντόμως. Μόλις τώρα πρόκαμα να σας επισκεφτώ αγαπητή μου mtryfo μετά από τόσο καιρό. Μέχρι τα Χριστούγεννα εύχομαι να μας δοθεί η ευκαιρία να ανταλλάξουμε πολλές ευχές
δλδ εγώ έκανα το 13? δεν το είχα προσέξει. Συνήθως αυτό το κάνει ο γίγαντας, είναι δικό του Νούμερο.
τεσπα.
Αφού έγειανες bdb μου, θα τα λέμε σίγουρα, αν όχι ως τα Χριστούγεννα, σίγουρα ως την Πρωτοχρονιά....
O μεγάλος μου γιός πήγαινε κλασσική κιθάρα, το ζητούσε μόνος του.
Μετά 2 χρόνια και ύστερα από γκρίνια μεγάλη σταμάτησε στα 14 του.
Μου έμειναν τα βίντεο από διάφορες εκδηλώσεις που έπαιζαν οι μαθητευόμενοι.
Ο μικρός από 12 μέχρι τα 15, μπουζούκι, με δάσκαλο στο σπίτι. Μιά ώρα μαθημα, ο φουκαράς καθόνταν 2 από αγάπη στο αντικείμενο.
Ο ίδιος τρελαμένος, όταν ειχε ελευθερο χρόνο, παίξιμο συνέχεια.
Αποτέλεσμα; Οταν έγινε τέλειος, ετοιμος γιά ορχήστρα, το βαρέθηκε. Στέκεται σε μιά γωνιά σκονισμένο με τρείς χορδές, εδώ και τέσσερα χρόνια. Ούτε χορδή δεν περνά.
Δημοσίευση σχολίου