23 Ιουν 2008

Ακόμη ένα παιχνίδι...

Δέκα άχρηστα πράγματα για μένα…..μόνο δέκα….όσα θέλετε…..αλλά αφού το «παιχνίδι» επιβάλει τους όρους αυτούς σεβαστό, εξ άλλου έτσι μου το πέρασε ο Λωτοφάγος

Από που να ξεκινήσω….

1.Μ αρέσει ο Κινηματογράφος οποιασδήποτε εθνικότητας, κατά προτίμηση ο ευρωπαϊκός

2.Απ όλες τις δουλειές του σπιτιού προτιμώ τη μαγειρική…

3.Είμαι πολύ αυθόρμητη…(τώρα πια είναι αργά για να το αλλάξω)

4.Θυμώνω με τις/τους οδηγούς που δεν βγάζουν φλας, που οδηγούν αργά στην εξωτερική λωρίδα, που παρκάρουν πάνω σε πεζοδρόμια και κλείνουν την πρόσβαση στους πεζούς

5.Μου αρέσει η κλασσική μουσική, (χωρίς να αποκλείω τα άλλα είδη)

6.Με τσατίζουν οι δήθεν «ντόμπροι» που είναι αγενείς…

7.Προτιμώ το ραδιόφωνο απ την τηλεόραση…

8.Μ αρέσει να κοιμάμαι αργά τη νύχτα…

9.Το χειμώνα προτιμώ το κρασί το καλοκαίρι την μπύρα

και κλείνω με το σπουδαιότερο απ όλα

10.ΛΑΤΡΕΥΩ τα εγγόνια μου…(και τους γιους μου βέβαια)

Προτάσεις για "συνέχεια" του μπλογκοπαίγνιου δεν κάνω αφού άργησα να πάρω τη σκυτάλη, ο λωτοφάγος θα νομίζει ότι μου έπεσε κάπου στη διαδρομή...

21 Ιουν 2008

21η Ιουνίου - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Μόλις προ ολίγου επέστρεψα απ το Μέγαρο Μουσικής, σε λίγο φεύγει η "Παγκόσμια Μέρα Μουσικής" αφιερωμένη απόψε στον L.v.Beethoven

Πλημμύρισε το Μέγαρο απ την 9η Συμφωνία του, ενα μεγαλειώδες έργο σε σύλληψη, μνημείο ηχητικό, κολοσσιαίο.

Το εκπληκτικό αυτό έργο γράφτηκε απ το 1817 ως το 1823. Η συμφωνία με το περίφημο φινάλε της , τον "Υμνο στη Χαρά" (πάνω στην Ωδή του Σίλλερ) ειναι το σημαντικώτερο έργο της συμφωνικής φιλολογίας και υπήρξε η πρώτη συμφωνία όπου η ανθρώπινη φωνή κλήθηκε να συμπράξει με την ορχήστρα, να την ενισχύσει με το λόγο και το χρώμα της στην έκφραση των ανθρωπίνων συναισθημάτων.

Ο Μπετόβεν άρχισε και συνέχισε να συνθέτει την Ενάτη στη χειρότερη και πιο οδυνηρή περίοδο της ζωής του. Η κωφότητά του -η μεγάλη τραγωδία της ζωής του- είχε πια ολοκληρωθεί...

Η Ενάτη υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ουμλαουφ, έγινε δεκτή με απερίγραπτο ενθουσιασμό απ το κοινό της Βιέννης. Ο μεγάλος συνθέτης, καθισμένος ανάμεσα στην ορχήστρα και τη χορωδία με τη ράχη γυρισμένη στο κοινό, παρακολουθούσε από την παρτιτούρα την εκτέλεση χωρίς να μπορεί ν ακούσει ούτε μια νότα απ το έργο του!

Κι όταν το ακροατήριο ξέσπασε σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα, μεσολάβησε μια σολίστ για να δείξει στο συνθέτη που δεν είχε αντιληφθεί τίποτε, το κοινό που παραληρούσε από ενθουσιασμό. Αυτή υπήρξε ίσως, η τελευταία χαρά της ζωής του...

.........................................................
Εχουν συμβεί και άλλα σπουδαία πράγματα στη Βιέννη εκτός απ το Euro 2008!