Νάμαστε λοιπόν μετά τις γιορτές , αφού καταβροχθίσαμε ό,τι πανίδα και χλωρίδα κυκλοφορούσε, πρέπει να περιοριστούμε στη χλωρίδα, γιατι αλλιώς τα τριγλυκερίδια και η χοληστερίνη θα μας κάνουν τη ζωή μας πολύ δύσκολη...
Στο ταξίδι αυτή τη φορά στο Λονδίνο δεν πρόλαβα να γυρίσω αξιοθέατα, να επισκεφτώ μουσεία ή κάποιο θέατρο όπως τις άλλες φορές, λόγω "οικογενειακών υποχρεώσεων". Αλλά τι θα κάνατε κι εσείς στη θέση μου, αν είχατε να "χαρείτε" την εγγονή σας που είχατε να δείτε απ τον Αύγουστο που μας πέρασε?





Τη μια και μοναδική φορά που πήγαμε Λονδίνο, στο ποτάμι, κάναμε μια βόλτα στο London eye, στη μεγάλη ρόδα, απ όπου και οι φωτογραφίες.
Μετά βρεθήκαμε να πίνουμε τσάι σε μια απ τις αίθουσες του πρώην Greater London Counsil και νυν Μarriot hotel (μπροστά ακριβώς απ τη ρόδα)
Το παραπάνω κτίριο ξεκίνησε να κτίζεται το 1911 και τέλειωσε το 1922.
Εδώ μια φωτογραφία που είναι αναρτημένη στον τοίχο και χρονολογείται απ το 1922. Φυσικά το δικό μου φλας έκανε ζημιά και γυάλισε η εικόνα... ζητώ ταπεινά συγγνώμη απ τους θεράποντες της τέχνης!Επί 64 χρόνια φιλοξενούσε το London Counsil, ώσπου επί Θάτσερ και Δημαρχίας Λιβινγκστον, ήρθε η μεγάλη κόντρα. Ο Λιβινγκστον αναρτούσε διάφορα πανώ μπροστά από το δημαρχείο κατά της κυβέρνησης της Θάτσερ και η σιδηρά κυρία προχώρησε με το μόνο τρόπο που ήξερε. Τους διέλυσε το 1981.
Αυτά τα ολίγα για το παλιό και ωραιότατο αυτό κτίριο. Δυστυχώς η γωνία που το φωτογράφησα από ψηλά δεν ήταν και η καλύτερη.
Δεν πρόλαβα να φωτογραφήσω τα εδέσματα που συνόδευαν το τσάϊ μας, γιατί κάτι φαγανά παλληκάρια που συνόδευαν τη μητέρα (συμπεριλαμβανομένου και του πατρός τους) τα τσάκισαν ώσπου να προλάβουμε να τα καμαρώσουμε έτσι ωραία και λαχταριστά που μας προσφέρθηκαν, τέλος πάντων…
Σκέφτηκα ότι θα πρέπει να συμπληρώσω και 1-2 φωτογραφίες του εσωτερικού χώρου για να έχετε μιά (όσο γίνεται) πιο ολοκληρωμένη άποψη .

η κοπέλλα έπαιζε ωραία και διακριτικά γνωστές μελωδίες 
Οι υπόλοιπες μέρες κύλησαν πολύ όμορφα στο σπίτι, σε μια ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα, αλλά και πολύ γρήγορα.
Α, να μη ξεχάσω! Το Χριστουγεννιάτικο μενού στο σπίτι: γαλοπούλα ροδοψημένη και πολύ ζουμερή στο φούρνο και ακολούθησε μια νοστιμότατη πουτίγκα παρέα με το γνωστό Christmas cake... Δεν παριστάνω την καλή πεθερά, ήταν όντως πολύ νόστιμα!
Αντε και του χρόνου...